شارجه، ۲ سپتامبر ۲۰۲۶ (وام) -- مؤسسه «نما» برای پیشرفت زنان با همکاری «پی‌دبلیو‌سی خاورمیانه» گزارشی تازه منتشر کرد که به بررسی عواملی می‌پردازد که زنان اماراتی را قادر می‌سازد مسیر شغلی خود را در بخش خصوصی شارجه بسازند، حفظ کنند و ارتقا دهند. این گزارش همچنین گام‌های عملی‌ای را مشخص می‌کند که کارفرمایان می‌توانند برای بهبود شرایط ماندگاری بلندمدت، پیشرفت شغلی و تجربه کلی محیط کار بردارند.

این گزارش با عنوان «درک دیدگاه‌های زنان اماراتی شارجه درباره بخش خصوصی این امارت» بر پایه نظرسنجی از ۶۹۱ زن اماراتی تهیه شده و با گروه‌های متمرکز و گفت‌وگو با سیاست‌گذاران، کارفرمایان، مدیران منابع انسانی و نهادهای دولتی تکمیل شده است. با ادامه رشد مشارکت زنان اماراتی در بخش خصوصی امارات، این پژوهش توجه خود را به بُعد بعدی این پیشرفت معطوف می‌کند؛ یعنی اطمینان از اینکه این رشد به مسیرهای شغلی معنادار و پایدار و فرصت‌های بیشتر برای ارتقا به جایگاه‌های مدیریتی تبدیل شود.

یافته‌ها تصویری دقیق از عوامل مؤثر بر تصمیم‌های شغلی زنان ارائه می‌دهد. ۶۲ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که شیوه کار ترکیبی را ترجیح می‌دهند، در حالی که ساعات کاری و میزان حقوق به ترتیب با ۷۶ درصد و ۷۳ درصد از مهم‌ترین معیارها در ارزیابی فرصت‌های بخش خصوصی به شمار می‌روند.

این پژوهش همچنین نشان داد که ۴۱ درصد پاسخ‌دهندگان بین یک تا چهار سال است که در سازمان کنونی خود مشغول به کارند و یک‌سوم دیگر بیش از پنج سال در همان سازمان مانده‌اند. این موضوع فرصت کارفرمایان را برای بهره‌گیری از این روند از طریق ایجاد مسیرهای روشن‌تر برای توسعه، ارتقا و مشارکت بلندمدت تقویت می‌کند.

در کانون این مطالعه، جابه‌جایی تمرکز از دسترسی به اشتغال به سوی پیشرفت شغلی قرار دارد. «نما» و «پی‌دبلیو‌سی» این مطالعه را با هدف در اختیار گذاشتن مبنایی روشن‌تر از شواهد برای کارفرمایان بخش خصوصی درباره تجربه‌ها، انتظارات و آرمان‌هایی که تصمیم‌های شغلی زنان اماراتی در شارجه را شکل می‌دهد، تدوین کرده‌اند. از آنجا که زنان سهم قابل توجهی از شهروندان اماراتی شاغل در بخش خصوصی کشور را تشکیل می‌دهند، توانایی آنان در ساختن مسیرهای شغلی پایدار و رضایت‌بخش اهمیتی فزاینده برای اهداف گسترده‌تر امارات در حوزه نیروی کار و اقتصاد دارد.

مریم الحمادی، مدیرکل مؤسسه «نما» برای پیشرفت زنان، گفت: «پیشرفتی که زنان اماراتی در سراسر نیروی کار ملی ما به دست آورده‌اند، بنیانی بسیار قدرتمند در اختیار ما می‌گذارد. پرسشی که اکنون پیش روی ماست این است که چگونه بر این بنیان بنا کنیم. افزایش مشارکت مهم است، اما معیار بعدی پیشرفت باید این باشد که آیا زنان در طول مسیر شغلی خود از فرصت رشد، ارتقا و رهبری برخوردارند یا نه. این پژوهش بینشی مستقیم درباره آنچه زنان اماراتی برایش ارزش قائل‌اند و حوزه‌هایی که کارفرمایان می‌توانند بیشترین تأثیر را در توانمندسازی آنان برای تداوم و ارتقای مسیر شغلی‌شان داشته باشند، به ما می‌دهد.»

او افزود: «شواهد زمانی بیشترین ارزش را دارند که رفتار ما را تغییر دهند. این یافته‌ها مبنایی عملی برای اقدام در اختیار کارفرمایان می‌گذارد؛ از مسیرهای روشن‌تر برای ارتقا و توسعه حرفه‌ای معنادار گرفته تا انعطاف‌پذیری بیشتر و حمایت در مراحل گوناگون زندگی زنان. هنگامی که زنان اماراتی بتوانند آرمان‌های خود را در طول یک مسیر شغلی حفظ کنند و توانمندی‌های خود را به فعلیت برسانند، تأثیر آن فراتر از فرد خواهد بود؛ سازمان‌ها را تقویت می‌کند، استعدادهای ملی را پرورش می‌دهد و به اقتصادی رقابتی‌تر و آماده آینده کمک می‌کند.»

خالد بن بریک، شریک ارشد «پی‌دبلیو‌سی خاورمیانه» در امارات و مسئول بخش توطین (اماراتی‌سازی نیروی کار)، گفت: «کارفرمایان نقش مهمی در تبدیل توطین موفق به دستاوردهای شغلی بلندمدت دارند. پژوهش ما با مشارکت مؤسسه «نما» برای پیشرفت زنان نشان می‌دهد که زنان اماراتی بلندپرواز، بسیار ماهر و مشتاق مشارکت هستند. سازمان‌هایی که تجربه کلی محیط کار، از جمله فرصت‌های ارتقا، انعطاف‌پذیری، یادگیری و حمایت خانوادگی را در نظر می‌گیرند، در بهترین موقعیت برای جذب، حفظ و پرورش نسل بعدی رهبران اماراتی خواهند بود.»

این مطالعه هفت حوزه اولویت‌دار برای اقدام کارفرمایان را مشخص می‌کند. این حوزه‌ها شامل اطمینان از به‌کارگیری استعدادهای اماراتی در نقش‌های معنادار، ایجاد ساختارهای شفاف شغلی و حقوقی، گسترش انعطاف‌پذیری در جایی که ماهیت شغل اجازه می‌دهد، حمایت از زنان در مراحل کلیدی خانوادگی و زندگی، استقرار برنامه‌های ساختارمند توسعه شغلی و مربی‌گری، تقویت پاسخگویی مدیران ارشد و معرفی مشوق‌های نوآورانه برای ماندگاری بلندمدت است.

پیشرفت شغلی، توسعه مهارت‌ها، انعطاف‌پذیری، حمایت خانوادگی، درک فرهنگی و حقوق، بخشی از یک بسته شغلی گسترده‌تر را تشکیل می‌دهند که تعیین می‌کند آیا زنان تنها فرصتی برای پیوستن به یک سازمان می‌بینند یا مسیری روشن برای رشد و ارتقا در درون آن.

این مطالعه بخشی از رویکرد گسترده‌تر «نما» برای تبدیل پژوهش به همکاری عملی با بخش خصوصی است. «نما» از طریق ابتکارهایی از جمله «ارتقا» با کارفرمایان همکاری می‌کند تا رویه‌های محیط کار را تقویت کند و محیط‌های نهادی‌ای را گسترش دهد که آرمان‌های زنان را به رسمیت بشناسند، به مراحل گوناگون شغلی و زندگی پاسخ دهند و فرصت‌های بیشتری برای ارتقا و رهبری در همه بخش‌ها فراهم کنند.

(منبع: WAM.ae)