Abidh CK در 10 نوامبر 1976، در ۱۶ سالگی، با Dh10 در جیب و ویزایی که عمویش برایش فرستاده بود، وارد امارات شد. پنجاه سال بعد، او درست در همان تاریخ این کشور را ترک می‌کند.

او می‌گوید: «با Dh10 در جیبم آمدم. حالا با این حس می‌روم که بخت با من یار بود. من اینجا یک زندگی کامل ساختم.» هر دو دخترش ازدواج کرده‌اند و او شش نوه دارد.

یک روز پس از ورودش، به‌عنوان فروشنده در شعبه شارجه یک فروشگاه پارچه مشغول به کار شد و نخستین حقوقش Dh700 بود. برای گفت‌وگو با مشتریان، فارسی، عربی، هندی و زبان‌های دیگر را آموخت. حدود سه سال بعد به شعبه دبی این فروشگاه در Murshid Bazaar منتقل شد.

او دبی‌ای را به یاد می‌آورد که به Deira، Qusais و Bur Dubai محدود بود؛ زمانی که صحرا تا ابوظبی امتداد داشت، کرایه تاکسی‌های اشتراکی نفری Dh2 بود و شب‌های پنجشنبه در Naif Road حال‌وهوای جشن داشت.

او که به فناوری‌های نو علاقه‌مند بود، بعدها وب‌سایتی به نام keralauae.com راه‌اندازی کرد تا هم‌ولایتی‌های کرالایی‌اش بتوانند روزنامه‌ها، رزرو سفر و دیگر خدمات را یک‌جا پیدا کنند.

به گفته او، به لطف گزینه‌های انعطاف‌پذیر ویزا، آمدن به امارات اکنون بسیار آسان‌تر شده است. وقتی از او پرسیدند دلش برای چه چیزی بیش از همه تنگ خواهد شد، بی‌درنگ پاسخ داد: «احتمالاً آرامش و امنیت.»

(منبع: Khaleej Times)