Etiyopya'nın kuzeyindeki Amhara bölgesindeki milyonlarca çocuktan biri olan 14 yaşındaki Desta, "Okula ne zaman dönebileceğimi bilmiyorum" dedi. Desta yaklaşık dört aydır sınıfta değil ve şimdi zamanını çiftçilik görevleri ile evdeki ev işleri arasında bölüyor — ülkenin huzursuz kuzeyindeki silahlı çatışmaların bir başka sessiz zayiatı. Eylül ayına kadar, adı güvenlik korkusuyla değiştirilen genç, bölgenin başkenti Bahir Dar'ın yaklaşık 250 kilometre doğusundaki köyünden okula 10 kilometre kadar yürüdü. Ancak bölgede çatışmalar çıktıktan sonra Desta'nın babası Tesfaye onu sınıfa göndermeyi reddetti. Afp'ye köyden telefonla verdiği demeçte, "Oğlumun okula giderek hayatını riske atmasını istemiyorum" dedi. Amhara, yaklaşık 23 milyon kişiye ev sahipliği yapan Etiyopya'nın en kalabalık ikinci bölgesidir, ancak Nisan 2023'ten beri çatışmalarla doludur. Fano "kendini savunma" milisleri, yetkililer onları silahsızlandırmaya çalıştıktan sonra devlete karşı silah aldı. Olağanüstü hal Haziran ayında sona ermesine rağmen, Addis Eylül ayında asker sevk etmek zorunda kaldı ve huzursuzluk devam etti. Federal yetkililer geçen ay insani durumun "felaket" olduğunu söyledi. BM İnsani İşler Ofisi (OCHA), çatışmalar nedeniyle bölgede 4.000'den fazla okulun kapandığını ve 300kişinin de zarar gördüğünü tahmin ediyor. Hak grupları, Tigray ve Covıd kepenk okullarındaki savaşın çifte vuruşu nedeniyle bazı çocukların yıllardır örgün eğitimden yoksun olduğunu söylüyor. Ulusal düzeyde yaklaşık 700.000 üyesi olan Etiyopya Öğretmenler Derneği başkanı Yohannes Benti, "Savaş şiddetlendiğinde, kadınlar ve çocuklar en savunmasız durumdalar ve bu savaş artık okula gidemeyen çocukları gerçekten etkiledi" dedi. Amhara'daki son okul yılına kaydolması gereken yedi milyon çocuktan sadece üç milyonunun bunu yapabildiğini söyledi. Etkinin sadece huzursuz kuzeyde hissedilmediğini de sözlerine ekledi. Etiyopya'nın en kalabalık bölgesi olan Tigray ve Oromia'da milyonlarca çocuk eğitimden mahrum bırakıldı. "Okulun bir gününü bile özlediğinizde, zaten çok şey özlüyorsunuz, bu yüzden birkaç ay, birkaç yıl boyunca hayal edin" dedi ve etkinin en küçüğüne en çok düştüğünü de sözlerine ekledi. "Bu kayıp bir nesil." Desta, sınıf arkadaşlarının yakında bir araya gelip tekrar öğreneceğini umuyor. "En çok özlediğim şey arkadaşlarımla vakit geçirmek ve onları yakında tekrar görmeyi umuyorum" dedi. "Okula ne zaman dönebileceğimi bilmiyorum, ama bana yarın mümkün olduğunu söylerlerse giderim." Ancak kuzeydeki Amhara kasabası Dessie'de 17 yıldır öğretmenlik yapan Dawit gibi öğretmenler gençliğin iyimserliğini yitirdi. On yıllar boyunca Dawit, hayatının işinin kaybolduğunu gördüğünü söyledi. Afp'ye verdiği demeçte, "Geçen yıl sadece bir ay öğretmenlik yapabildik" dedi. Çok sayıda hükümet ve Fano barikatının ebeveynleri çocuklarını okula göndermekten nasıl caydırdığını anlattı. "Her gün kavga var ve öğretmeye devam etmemizi isteyen hükümet ile bizi durdurmaya çalışan Fano arasında bir mengene yakalandık" dedi. "Umudumuzu kaybettik."