‭ ‬

At yarışlarında, at sporcuları tipik olarak patlayıcı hızda veya kalıcı dayanıklılıkta üstünlük sağlamak için yetiştirilir ve eğitilir. Bununla birlikte, modern yetiştirme tekniklerindeki gelişmeler, her iki niteliğe de sahip atların geliştirilmesine olanak sağlamıştır — son aşamalarda kayda değer bir ayak dönüşü ve daha uzun mesafeleri sürdürmek için kardiyovasküler dayanıklılık.‬​

Yetiştiriciler, sprinterleri ve konaklayanları dikkatlice seçip çaprazlayarak, hıza katkıda bulunan hızlı seğirmeli kas liflerini ve dayanıklılığı destekleyen yavaş seğirmeli kas liflerini dengelemeye çalıştılar. Al Quoz Sprint (G1) gibi 1.000 metrelik bir sprintin talepleri, Dubai Altın Kupası (G1) gibi 3.200 metrelik bir yarışmanınkinden büyük ölçüde farklı olduğundan, bu stratejik yaklaşım zafer ve yenilgi arasındaki farkı yaratabilir.‬

Bu prestijli yarışları kazanmak, olağanüstü yetiştirme ve eğitime sahip bir at gerektirir. Royal Ascot'un 4.014 metreden (2 mil, 4 furlong) geçen Altın Kupası (G1), tartışmasız hem at hem de jokey için en zorlu testlerden biridir. Büyük Stradivarius, 2018 ile 2020 arasında yarışta üç kez zafer kazanarak, olağanüstü dayanıklılık ve kararlı bir bitiş vuruşu sergileyerek bunu örnekledi.‬​

Evine daha yakın olan Fransız eğitimli Vazirabad, 2016'dan 2018'e kadar Dubai Altın Kupası'nı (G2) üç kez kazanarak tarih yazdı ve Meydan'daki uzun mesafe kralı statüsünü sağlamlaştırdı. ‬​

Tersine, 1.200 metrelik bir sürat koşusu olan Altın Şahin'e (G1), hız ve kir yüzeylerini idare etme yeteneği için yetiştirilen atlar hakim oldu.‬

‭ ‬

Hız ve hızlanmaya hakim olmak

BAE şampiyonu antrenörü Musabbeh Al Mheiri, bu tür sürat koşucularını hazırlama sanatında ustalaştı, özellikle 2016'da kısa hızlanma patlamaları üretmek için yetiştirilen bir at olan Muarrab ile yarışı kazandı. Al Mheiri, "Tıpkı majesteleri Oasis Rüyası gibi, en iyi sprinterlerden biri ve Royal Ascot'taki prestijli Temmuz Kupası'nın (G1) galibi gibi ham bir güce sahipti.‬”

"Hız ve dayanıklılık, bir atın kariyerinin başlangıcından farklı şekilde geliştirilir. Sprinterler yoğun antrenmanlarla koşullandırılırken, kalanlar kuvvet antrenmanları ve kas kondisyonundan geçirilir.‬”

Hız ve dayanıklılık arasındaki ikilik tamamen fizyolojiyle ilgilidir. Ünlü Fransız antrenör Alain de Royer-Dupré, Vazirabad'ı taktiksel hız ve dayanıklılığın bir karışımı olan ‘olağanüstü bir ayak dönüşü ve etkileyici bitirme yeteneği’ olan bir at olarak tanımladığında bunu bağlam içine aldı. ‬​

Vazirabad'ın benzersiz dayanıklılık ve bitiş hızı karışımı, onu genellikle yalnızca dayanıklılık için yetiştirilen tipik konaklayanlardan ayırdı. Uzun adımı, bir yarışın kritik, son aşamalarında güç sağlayarak, uzun mesafelerde enerji tasarrufu yapmasına izin verdi. Gerçekten koşulan yarışlarda, kapanış aşamalarında hızlanma yeteneği genellikle ona rakiplerine göre bir avantaj sağladı.‬​

Hızlanma vs. sürekli çaba

Benzer şekilde, insan atletizminde, bazı sprinterler efsanevi sprinter Usain Bolt'a benzer şekilde erken hızlanma ve bitirme gücüyle gelişir. Buna karşılık, Mo Farah gibi kalanlar, yarış boyunca enerjiyi koruyarak sürekli bir çaba sarf etmek için eğitilirler.‬​

Bu, Altın Şahin'de (G1) yarışanlar gibi sprinterlerin kapıdan ham hızla patladığı at yarışlarını yansıtır. Aynı zamanda, Dubai Altın Kupası'na (G1) itiraz edenler gibi, kalanlar da bitiş vuruşlarını serbest bırakmadan önce yorucu bir yolculukta ritmi sürdürmelidir.‬

Tıpkı Bolt'un güçlü başlangıcında ve çizgiye yükselişinde geliştiği gibi, at yarışlarındaki seçkin sprinterler de heyecan verici bir hız patlaması için yetiştirilir ve eğitilir. Tersine, uzun mesafeli atlar, tıpkı İngiltere'nin gelmiş geçmiş en büyük mesafe koşucusunun yaptığı gibi rakiplerinden daha uzun süre dayanmak için dayanıklılığa, taktiksel konumlandırmaya ve iyi zamanlanmış bir bitirme çabasına güvenir.‬

Birinci sınıf orta mesafe ve kalıcı atlar hazırlamakla tanınan ünlü Godolphin eğitmeni Saeed bin Suroor, nadir durumlarda bir atın her iki niteliğe de sahip olabileceğini kabul etmesine rağmen, sprinterler ve kalanlar arasındaki belirgin farkı kabul ediyor.‬

Şöyle açıklıyor: "Sprinterler kısa hız ve güç patlamaları için antrenman yaparken, biz öncelikli olarak kas kondisyonu ile orta ve uzun mesafeli atlar için güç ve kardiyo oluşturmaya odaklanıyoruz." Yarış mesafesinden bağımsız olarak jokeylerin ne zaman hız için itileceğini ve son esneme için ne zaman enerji tasarrufu yapacağını bilmesi gerektiğini belirterek dengenin önemini vurguluyor.‬​

Sonuçta, yarıştaki başarı sadece ham hız veya tam dayanıklılıkla ilgili değildir — ikisi arasındaki mükemmel dengeyi sağlamakla ilgilidir. Bu dengeye ince ayar yapan Bin Suroor, Al Mheiri ve de Royer-Dupré gibi yetenekli eğitmenler, atlarına en önemli olduğunda rakiplerinin üstesinden gelebilecek güce ve hıza sahip olmasını sağlayarak kazanma avantajı sağlayabilir.‬