Bu ayın başlarında, Stade de France'daki ışıltılı bir Paris akşamında, Arshad Nadeem tarih ders kitaplarına giriyor. Gözleri onlar hakkında bir kararlılığa sahip, çünkü birkaç kez istikrarlı bir şekilde nefes alıyor, atışına koşmadan saniyeler önce ciritini ve kendisini dünyanın en büyük spor gösterisine hazırlıyor. Cirit elinden çıktığı anda - Nadeem'in gözleri rotasına yapışmış ve nereye inebileceği - kalabalık tezahürat ve alkışa dönüşüyor ve yorumcu şöyle haykırıyor: “Bu çok büyük, harika bir atış ve kesinlikle yeni bir Olimpiyat rekoru olacak. Tavrında ne büyük bir değişiklik oldu, ilk atışta koşusunu zar zor tamamlayabildi ve bu çok büyük, Arshad Nadeem'den." Atışının büyüklüğü — ve bunun memleketteki milyonlarca insan için ne anlama gelebileceği - onun üzerine doğarken, Nadeem iki elini havaya kaldırıyor, gözlerini kapatıyor ve sanki dua ve rahatlama içindeymiş gibi yüzünü kapatıyor. Şaşırtıcı fiziksel tavrına rağmen, alçakgönüllülük bozulmadan kalır. Tarih — ve yeni bir Olimpiyat rekoru - tartışmasız bir şekilde oluşmuştur. Pakistan sadece ilk bireysel Olimpiyat altın madalyasını kazanmakla kalmadı, aynı zamanda 92,97 metrelik yeni bir Olimpiyat rekoru kırdı. Nadeem durdurulamazdı. Nadeem'in çok daha fazla savaştığı için burada bitmiyor. Hoşgörülü olmaktan uzak bir yetiştirme ile savaşıyordu. Bir röportajda babası, ilk günlerde eğitim seyahati ve etkinlikleri için Nadeem'e para bağışlayanın diğer köylüler ve akrabalar olduğundan bahseder. Ayrıca, tutkusunu geliştirmek için yeni başlayan bir spor sistemine, kısıtlı bütçelere ve minimum altyapıya sahip bir ülkeyle savaşıyordu; Spor sahası veya tesisi yoktu, bu da Nadeem'in genellikle kendi avlularında ve sokaklarında eğitim gördüğü anlamına geliyordu. Paris Olimpiyatları'ndan beş ay önce, son yedi ila sekiz yıldır aynı ciriti nasıl kullandığını açıkladı. "Şimdi ciritin hasar gördüğü bir aşamaya geldi ve ulusal federasyondan ve antrenörümden Paris Olimpiyatları'ndan önce bu konuda bir şeyler yapmalarını istedim." Ama belki de en kötüsü, Nadeem, Pakistan'da spor da dahil olmak üzere çoğu endüstriye sızmaya başlayan, süregelen siyasi ve ekonomik kaosla karakterize, tam bir kıyamet ortamıyla savaşıyordu. Çevredeki sinizme rağmen çeneyi dik tutmak ve hayal kurmaya cesaret etmek belki de Nadeem'in en dikkat çekici eylemidir. Geri kalanımız genellikle huysuz ve şikayetçiyiz ama çoğunlukla hareketsiziz.

Sağlıklı rekabet

Hikayedeki eşit derecede ilham veren bükülme, Pakistanlı Arshad Nadeem ile Hindistan'ın gümüş madalyası Neeraj Chopra arasında açıkça görülebilen dostluk ve sağlıklı rekabettir. Hindistan-Pakistan'ın siyasi ve sportif rekabetinin klişeleşmiş anlatısını devirerek, sporun insanları sınırlar ötesinde birleştirme büyüsünü nasıl çalıştırabileceğini gösteriyor. Nadeem yeni bir cirit için destek ararken Chopra lehine konuştu ve “Yeni bir cirit elde etmek için mücadele ettiğine inanmak zor. Kimlik bilgileri göz önüne alındığında, bu hiç de büyük bir sorun olmamalı. Arshad en iyi cirit atıcısıdır ve cirit yapanların ona sponsor olmaktan ve ihtiyacı olanı sağlamaktan çok mutlu olacağına inanıyorum." Yarışmadan sonra, her iki annesi de birbirlerinin oğullarının tanınması ve alkışlanmasıyla ortaya çıktı; Bu videolar anında viral hale geldi — nadir insanlık ve şefkat anları sundu. Sonuçta Olimpiyat podyumu basamaklarında yan yana duran bu sporcuların sembolik önemi, spor tarihinde silinmez bir anı oluşturacak. Nadeem'in altın galibiyetinin hemen ardından, birçok insan zaferine hak iddia etmeye başladı, haklı ya da haksız bir şekilde zaferine katıldı. Ancak bunların hiçbiri Pakistan'ın spor sistemlerinin tehdit altında olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Şimdi bir sistemin etrafınızda soyulmasını, çürümesini, katlanmasını izlemek ve yine de onu diriltebileceğiniz kararlılığını korumak, hemen hemen tek başına, özel bir inanç gerektirir. Başka bir deyişle, Nadeem'in kişisel inanç sistemi, Pakistan'ın çökmekte olan spor sisteminin yarattığı tehlikelerden daha ağır basıyordu. Genellikle bize beslenenin aksine, hayallerini küçültmesi gerektiğine inanmıyordu, böylece gerçekliğine uyuyorlardı, aksine hayallerine uyması için gerçekliğini geride bıraktı.